โดนดอง
กร๊ากกกกกกกกกกกก โดนเข้าเเล้ว "ดองได" ประสบการณ์ใหม่ที่เพิ่งเคยลอง 555 เป้นไงมั่งเนี่ย
ได้ที่รึยัง จิงๆก้มะได้ตั้งใจจะดองเน๊ ว่าจะเข้ามาอัพตั้งหลายวันเเระ ตะว่ามะได้เข้ามา (แล้วเเกรจะแก้ตัวเพื่อ...)
ก้ช่วงนี้มันเป็นเทศกาลสุขสันต์ เรื่องหวานๆมันก้เลยเยอะไปหน่อย เอาไปลงที่บล็อกซะหมด
ตายเเล้ว น้องไดชั้นจะน้อยใจมั๊ย เค้าอ่ะ รักที่นี่มากกว่านะ รู้สึกว่าเปนตัวของตัวเองที่สุด (เเล้วจะบอกเพื่อ...)
อ่ะนะ วันนี้กลับมาเเล้ว กลับมาทบทวนถึงเรื่องราวดีๆที่ผ่านมา 1 ปี(เลยทีเดียว)
เนื่องจากช่วงเวลานี้เมื่อปีที่เเล้ว มันเป็นช่วงเวลาพิเศษๆที่เราได้เจอ ครั้งนึงในชีวิตเลยนะ
จำได้ว่า เคยอัพไว้เมื่อตอนต้นปีว่า ตั้งเเต่รักกันมาเนี่ยเจอน้องมาเเล้วกี่ครั้งแล้ว
เหมือนจะจบลงที่คอนโอเมื่อต้นปีนั่นเเล ...
ไม่เคยคิดว่า หลังจากนั้นก็จะมีโอกาส เเละความทรงจำดีๆมากมายก่ายกองตามมา
- คอนมาเลย์ !_91_!14/7/06!_93_! เป็นครั้งเเรกที่ได้เจอกัน
ตลกดี ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเพียงเเป๊บเดียวน้องมางาน!_91_!v!_93_!
ทั้งๆที่มีบัตรสุดเเสนจะวีไอพีเเต่เราก้ไม่ได้ไป
เพราะว่าตอนนั้นชั้นยังมะรู้จักเลยน่ะสิว่าเด็ก 5 คนนี้มานเป็นใครกัน
เป็นเรื่องที่พูดกันจนทุกวันนี้จะกี่ทีก็ยังขำไม่หายเราไปยืนรอกินสุกี้
ในขณะที่คนอื่นยืนกรี๊ดน้องกันคุณอิ๋ม วิ่งผ่านหน้าน้องไปเพียงเพราะจะไปสวัสดีพี่เบิร์ด
เเต่ยังไงโชคชะตาก็มักจะเล่นตลกกับคนเราเสมอๆ อยู่ๆทำไมชั้นถึงได้จิ้มกระทู้นั้น
ไม่อาจหาคำตอบได้ เเต่ท้ายที่สุด พวกเราทั้งห้าก็ไปโผล่ที่คอนมาเลย์
ที่ๆเป็นเหมือนจุดกำเนิดของวันนี้ ถ้าวันนั้น ไม่ได้ไปมาเลย์
ก็ไม่รู้ว่า จะอยู่มาจนถึงตอนนี้รึปล่าว
วันที่ลืมไม่ลงเลยจริงๆ คอนเสิร์ตในไทยที่ประทับใจที่สุดเท่าที่เคยดูคอนมา
เเละการได้เจอน้องเเบบระยะประชิดครั้งเเรกเเบบเล่นเอาหัวใจเกือบจะวายไปตั้งหลายรอบ
ตั้งเเต่วันเเรกที่เหยียบพื้นดินเมืองไทยจนวินาทีสุดท้ายที่เดินขึ้นเครื่องไป
ไม่สามารถลืมเรื่องราวทั้งหมดได้จริงๆ เเถมกลับไปแล้วยังมีเรื่องตามมาเซอร์ไพร์สอีกเเน่ะ
หลังจากกลับมาจากคอนมาเลย์ พวกเราก็ทำการบ้านอย่างหนัก ฮ่าๆ สาเหตุน่ะเหรอ
ก็เพราะว่าไม่ว่ากี่เพลงต่อกี่เพลงที่ได้ยินในคอน ก็จะได้รับคำตอบว่า
เพลงนี้คือ unforgetable ทั้งๆที่เพลงนี้น่ะมันไม่มีอยู่ในคอนเลยนะ
บางเพลงยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นเพลงอะไรอยู่ในอัลบั้มไหน
เเต่เวลาไม่นานเราก็สามารถก้าวทันน้องๆได้ก่อนคอนไทย
และหลังจากคอนไทยเพียงสองอาทิตย์เราก็หอบผ้าหอบผ่อนบินตามน้องกลับเกาหลีทันที
เกาหลีครั้งเเรกในชีวิตกะเหรี่ยงอย่างเรา ครั้งเเรก ที่ไปเเต่ 3วัน 2 คืน
เหมือนนั่งรถไปกลับพัทยาไม่มีผิด  ครั้งเเรกที่เรารู้ว่า cassiopeia แดงได้
โดยไม่ใช้เครื่องเเต่งกาย เป็นครั้งเเรกของหลายๆความรู้สึกของเรา
ทั้งภูมิใจ ถูกใจ ตื้นตัน เเละหลายๆอย่าง ถ้าถามว่า
ชอบครั้งไหนของการเดินทางไปเกาหลีมากที่สุด ชั้นตอบได้อย่างเต็มปากเต็มคำเลยว่า "ครั้งเเรก"
จะว่าไป งานนี้มันก็ไม่ได้อยู่ในความตั้งใจที่จะไป เเต่จะบอกว่า ไม่ตั้งใจไปก็ไม่ได้
เเต่ท้ายที่สุดก็เป็นอีกงานที่น่ารักน่าประทับใจมากๆ
ถึงไม่ได้เห็นน้องทำอะไรมากมายในงาน เเต่เราก็ได้เห็นความรัก
ที่เเฟนๆมีให้น้อง ได้ร่วมฉลองครบรอบสามปีกับน้อง
ถึงเเม้จะเป็นเเค่เศษเสี้ยวของพันกว่าวัน เเต่จากนี้ไป
ทุกวันของเราจะมีน้องเเละทุกวันของน้องก็จะมีเรา
งานนี้ก็ได้ไปแบบฟลุคๆอีกเช่นกัน ก็ไอซีดีที่ซื้อไว้คนล่ะเเผ่นน่ะ
ใครจะไปคิดว่าได้โดนจับชื่อได้เข้างานตั้งสี่คน
เเต่ด้วยความสารถระดับเรามีหกก็เอาตัวเองเข้าไปได้จนครบนั่นเเหละ
จากที่ไม่คิดว่าจะได้เข้า เลยไม่ได้เตรียมตัวว่าจะพูดจะทำอะไร
ตอนที่รู้ว่าจะได้เจอกันก็ไม่มีเวลาเหลือให้เตรียมตัวเเล้ว
คิดเอาเหอะว่าขนาดกระดาษที่ได้เซ็นต์ยังเป็นกระดาษที่ทีมงานเตรียมไว้ให้เลย
ทั้งเนื้อทั้งตัวมีเเค่พาสปอตอีตอนเจอกันก็นึกไม่ออกจะพูดอะไรดี
ภาษาก็คนละภาษาคุยกันไม่รู้เรื่อง
เเต่ถึงทุลักทุเลขนาดนั้นสิ่งที่ได้มามันโคดน่าประทับใจเเละคงฝังอยู่ในใจไปอีกนาน
งานนี้ก็ได้เข้าไปเเบบงงอีกเช่นกัน ฮ่าๆ เเต่ก็เป็นอะไรที่น่าประทับใจสุดๆๆๆๆๆ
จนต้องลั่นวาจากันว่าปีหน้า...(หมายถึงปี2007เนี่ยเเหละ)
จะต้องได้ไปงาน MKMFเเละงานประกาศรางวัลของน้องทุกงาน(แล้วก็ไม่ได้ไป--)
เพราะบรรยากาศมันสุดจะบรรยายจริงๆ
เกือบๆจะอดข้ามปีด้วยกันซะเเล้ว เเต่ดั้นด้นมาจนถึงถิ่น
จะทิ้งโอกาสไปก็กระไรอยู่มาไกลขนาดนี้เเล้ว เพิ่มระยะทางอีกซักหน่อย
คงไม่เสียหายอะไร เเล้วสุดท้าย เราก็ได้ข้ามปีด้วยกันกะเดะๆ
ในขณะที่สติพร่าเลือนเพราะความหนาวววววววสุดชั้ว
แต่นั่นก็เป็นสัญญาณบอกว่าปี2007ทั้งปีเราเเละน้องจะร่วมเดินไปด้วยกันทั้งปี(เป็นไงล่ะ - -)
หลังจากกลับจากเกาหลีปุ๊บ วันเเรกที่ก้าวเท้าเข้าที่ทำงานเปิดเมล์ดูก็ได้รู้ข่าวคอนเสิร์ตน้อง 
ไม่เเปลกใจหรอก ก็เตรียมการณ์กันไว้ตั้งเเต่ออกอัลบั้มสามเเล้วนิ่
เเล้วเราก็ได้กลับไปเกาหลีภายในระยะเวลาสองเดือนที่จากมาตามความตั้งใจจริงๆ
เหอๆๆ คอนเสิร์ตที่ประทับใจสุดๆๆๆๆๆ ที่สุดของความประทับใจอ่ะ
ทำไมทุกๆงานของน้องมันถึงมีเเต่ความประทับใจวะ ยังไงก็ยังมีเรื่องให้ประทับใจกันอีกนานเเน่ๆ
- 東 方 神 起 2rd Live Tour 2007!_91_!18-19/06/07!_93_!
กลับจากคอนที่เกาได้พักใหญ่ๆ เก็บเงิน? ได้ยังมะทันไร ก็บินโฉบไปเจอน้องที่ญี่ปุ่นจนได้
ประเทศที่ตั้งใจว่าจะไปมาตั้งเเต่เด็กๆ เเต่ก้ไม่เคยคิดว่าจะได้ไปเพราะดูคอนเสิร์ต...
หลังจากอิ่มเอมกับคอนเสิร์ตที่เกาเเล้ว ตารางทัวร์คอนที่ญี่ปุ่นของน้องก็ออกมายั่วน้ำลายกันซะงั้น
ตอนเเรกก็เเค่คุยกันเล่นๆว่า จะไปมั๊ยๆๆๆ ไอที่คุยเล่นกันเนี่ยเเหละ ได้เรื่องทุกที สุดท้ายก็จบลงที่
บูโดคัง 2 รอบสุดท้าย ประทับใจสุดๆๆๆ เเต่มันไม่ใช่เเค่นั้น เพราะจบจากคอนญี่ปุ่น
เราก็นั่งเครื่องมารอน้องที่เกาหลีทันทีเพราะว่า ...
- SM Summer Concert at Pusan !_91_!23/06/07!_93_!
ความบ้ามันมีอยู่จริง มาพูซานเพื่อดูคอนเสิร์ตน้องโดยเฉพาะ นั่งรถจากโซลมาร่วม 5 ชั่วโมง
เเต่ก็ได้บรรยากาศดี ฝนตก... อากาศที่ควรจะซัมเมอร์ก็เลยกลายเป็น เย็นยะเยือกไปซะงั๊น
- A-Nation and Summer Touch Event!_91_!4-5/08/07!_93_!
หลังจากคอนญี่ปุ่นเเค่ 1 เดือน ก็หอบกระเป๋ากลับไปหาน้องอีกเเล้ว เป็นเเพลนที่ไม่ได้คิดล่วงหน้า
แค่คิดว่า อยากจะไป ก็ ทำวีซ่า จองตั๋วเครื่องบินกันทันที จำได้ว่า
วีซ่าได้มาก่อนหน้าตั๋วเครื่องบินออกเเค่ 1 วัน เพราะสถานฑูตทำท่าจะไม่ยอมออกให้ ก้เล่นบินถี่
ซะขนาดน๊านนนน เเถมได้ตั๋วเครื่องบินปุ๊บ วันรุ่งขึ้น ก็บินเลย ทันใจได้อีก
เเต่ทริปนี้ เป็นอะไรที่คุ้มสุดๆๆๆ สนุกมาก เเละยังเป็นทริปเรียกความศรัทธาในตัวเองกลับคืนมา
16 รอบ กับสุดยอดโมเมนต์ ตั้งเเต่เจอมา ทริปนี้เป็นสุดยอดทริปแล้วอะ
- TVXQ "O" Tour in BKK Press!_91_!14/10/07!_93_!
ห่างหายกันไปนาน? มาเจอกันที่ไทยเลย งานนี้ ไม่ได้มีโมเมนต์อะไรกันมากมาย
มีแต่ความประทับใจกับเเฟนๆน้องทุกคน เเต่เหมือนจะไม่ได้อะไรเเล้ว เเต่สุดท้ายก่อนกลับ ก้ยัง ... นะ อิอิ
- Yamaha CF!_91_!8-10/11/07!_93_!
อย่างที่รู้กัน ทริปนี้เป็นทริปซื้อใจของเอสเอมกะเเฟน สุดยอดของความไว้เนื้อเชื่อใจกัน
ความรักที่ทั้งเเฟนเเละตัวทงบังมีให้กัน โอ้ย ยิ่งรู้จักก็ยิ่งรัก... เลี่ยนได้อีก
เเต่วันนั้น ที่บุรีธารา ยกให้หมดทั้งใจไปเเล้วนะ
- Yamaha Present TVXQ "O" Concert Live in BKK!_91_!15-16/12/07!_93_!
แล้ววันที่คาอาไทยทุกคนรอคอยก็มาถึง ตอนเเรกที่ดูเหมือนจะไม่ได้ตื่นเต้นอะไรซะเท่าไหร่ เเต่สุดท้าย
มันก็เป็นอีก 1 ความประทับใจที่ไม่สามารถลบออกไปจากความทรงจำได้เเน่นอน รักน้อง รักคาอาไทย
สุดยอดคอน สุดยอดเเฟน ..... รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงตะโกน มันยังก้องอยู่ในความทรงจำ...
...เดือนหน้า เดือนถัดไป เเละถัดไป ก็ยังมีเเพลนที่จะได้เจอน้องไปเรื่อยๆ ยังรักกันอยู่
ก็ยังไม่เลิกที่จะเจอกันง่ายๆหรอกนะ อิยะฮ่ะฮ่ะ
ตอนเเรก ตั้งใจจะมาอัพเรื่องน่ารักที่ทำไปมะคืน กลายเป้นร่ายยาวอะไรเนี่ย...
น่ารักมั๊ย เมื่อคืนนี้...ซื้อเค้กมา ฉลองครบรอบ 4 ปีให้เดะๆ ตอนเเรก ก้ไม่ได้ตั้งใจจะให้ออกมา
ขนาดนี้ เเค่รู้สึกว่า อยากกินเค้ก อยากกินตั้งเเต่วันคริสต์มาสเเล้ว เเต่ว่าไม่ได้ออกจากบ้าน
ก็เลยเก็บความอยากไว้จนมาถึง วันเกิด ทงบัง มันก็เป็นวันที่เหมาะเเก่การกินเค้กใช่เเมะ...
ก็เลยไปซื้อเค้กกัน กะว่าเเค่คนละชิ้นให้หายอยาก เเล้วไอเดียก้บรรเจิดอีกตามเคย น้องมี 5 คน
เค้กก้ต้อง 5 ก้อน ก้เลยสอยมาให้ครบ...พร้อมเทียนเลขสี่ ก่าจะหาได้ เล่นเอาหอบ...เเต่ตอนที่เจอ
เทียน เป็นอะไรที่รู้สึกว่า มิชชั่นคอมพลีท... แต่ไม่เเค่นั้น จาก เซนทรัลเวิลด์ ต้องรีบกลับบ้านให้ทัน
เพราะต้องกินเค้กก่อนเที่ยงคืน ไม่งั้นก้ไม่คอมพลีท สิ ใช่มะ ก่า จะได้รูปนี้ออกมา ก้หนุกหนานกันใช่
เล่น... เเล้วเราก้ได้ฉลองให้น้องสมใจ ^^
ยาวเกินไปเเระ อยากจะอัพอีกเเต่ ... เด่ววันอื่นไม่มีเรื่องให้อัพ...ฮา (จะมีวันนั้นเหรอ เหนบ่นได้ทุกวัน)
เอาเปนว่าวันนี้มาชดเชยที่หายไป สามวัน น้องไดอย่าน้อยใจเค้าล่ะ ...  อิอิ

ว่าแต่ อย่าประจานตูเรื่องวิ่งผ่านน้องไปไหว้พี่เบิร์ด