Storythai

โย่ว เเละเเล้ววันนี้หิมะก้ตกจิงๆ
ดีนะที่มานมะเกิดตกมะวานมะงั้นเเย่เเน่ๆ...

มาเการอบนี้ด้วยกอารมณ์ชิวววว เหมือนอยู่บ้านตัวเองไงงั้น
วันเเรก มาถึงก้ไม่ได้ตรงเข้าบ้านทันที เลยไปกิมโพก่อน ...
ไปทำไม ฮ่าๆๆ ก้ไปรับน้องกลับบ้านด้วยกันไง

เเต่รอบนี้มันเปนอะไรที่ไม่คาดคิดจิงๆว่ะ ข่าวที่รู้มาคือ10โมง
มันก้เปนไฟล์ทเเรกเลย เเต่น้องก้ยังไม่มา เลยคิดว่า คงจะมา
อีกไฟล์ทนึงตอน 11โมง เเฟนก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ เเต่
การ์ดก้ยังไม่ได้จัดการอะไร ซึ่งมันก็เเปลกๆอยู่ เพราะ ปกติ
เค้าจะต้องจัดที่ทางให้เเฟนยืนรอกันเปนฝั่ง ด้านที่น้องเดินผ่าน
จะไม่ให้มีเเฟนยืนอยู่เเถวนั้นเลย เเต่วันนนี้ยืนรอกันเพียบ
ด้านนอก พอรถน้องมาจอด ก้ไม่มีคนคุม มีเเต่ชเวจินยืนดุเดะๆอยู่
คนเดียว เปนครั้งเเรกที่เค้าออกไปยืนรอน้องด้านนอก

ข้างในคนมันเยอะมากกกก เค้าก้เลยออกมาหามุมส่วนตัว...
ได้วิวเเจ่มทีเดียว ไม่ทันไร ข้างในก็เกิดความเคลื่อนไหว
เห็นเเต่หัวคนวิ่งไปมาเต็มไปหมด เเล้วก็ เฮ่ยยย นั่นมันอิหมีนี่
น้องมากันเเล้ว เเต่ทำไมเหตุการณ์มันไม่สงบเรียบร้อยเหมือนทุกที
การ์ดเดินอยู่รอบตัวน้องเเล้วก็มีเเฟนๆเบียดอยู่รอบๆอีกทีเเล้วก็เบียดขึ้นเรื่อยๆ
เห็นสภาพเเล้ว T.T เเต่น้องก็ยังยิ้มกันได้นะ ยกเว้นอิมิกกะเเจ มิกเดินมาคนเเรก
ขึ้นรถอย่างเร็ว ตามมาด้วย นุ้งเซีย รายนี้ก็โดนเบียดโดนทึ้งหนักเอาการ
เเต่ก็ยังยิ้มมมมมให้เเฟน ฮ่วย ไมเปนคนดีได้ขนาดนี้...ต่อมาเปนหมี
ติดอยู่ตรงประตู นานพอสมควรกว่าจะหลุดออกมา กว่าจะเดินไปถึงรถก้ทุลักทุเลมากอยู่
เเล้วก้เเจต่อด้วยนุ้งมิน รายละเอียดมันน่ากลัวกว่านี้มากนัก มะเล่าละกัน...

มาที่งานเมื่อวาน เค้าได้เข้ารอบเเรกก้ไปถึงที่งานตั้งเเต่9โมงเพื่อไปรอคิว(เหมือนเดิม)
เเต่ครั้งนี้ดูไม่วื่นวือเท่าไหร่ เพราะเเฟนต่างชาติถูกจับเเยกรับตั๋วอีกทางเเล้วก้ไม่เยอะ
ได้ตั๋วเเล้วก้ไปเดินชิวดูบรรยากาศ กินออมุก อุด้ง ต๊อก แก้หนาวกันไป เข้าห้องน้ำ
ออกมาไลน์อัพเข้าฮอล์ ซึ่งรอบนี้ไม่ต้องยืนทรมานกันนานเหมือนทุกครั้ง...

เเละช็อตประทับใจชอตเเรกที่ทำให้น้ำตารื้นกันตั้งเเต่เริ่มเข้างานก็คือของเเจก
เค้าไม่ได้คาดหวังอะไรจากของเเจกมากนัก ไม่ได้ก้ไม่เปนไร เเต่...ของชิ้นนี้
ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน ... น่ารัก ไม่รู้นะว่าคนอื่นจะคิดเหมือนพวกเรารึป่าว
เเต่เพราะเป็นพวกเราไง ของชิ้นนี้มันถึงได้ดูมีความสำคัญ กับจิตใจเรามาก


ยืมรูปของเวบมาเเปะก่อน น่ารักเนอะๆๆๆ ซองใส่พาสปอต....กับตารางงานน้อง...ฮา

เข้าไปก็เจอเดะห้าคนมาต้อนรับอีก อลังการณ์งานสร้าง


บรรยากาศในงานก้อบอุ่นเปนกันเอง รอน้องกันนานนิดนึงเพิ่งมารู้ทีหลังว่า
น้องเกิดอุบัติเหตุระหว่างมา ตอนรอก้หลับกันไปมีร้องเพลงกันเหมือนทุกที
เเต่ครั้งนี้ออกจะดูเหนียมอายกันไปซักเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศงานด้วย

เเล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง รายละเอียด เด่วจะมาอัพอีกทีหรือไม่ก้รออ่านในเวบ
กะลังช่วยกันนึกอยู่ เเต่ชอตน่ารักๆ เยอะมากๆ พอกับชอตของความประทับใจ...

ในงานมีคลิปสมัยก่อนน้องจะเดบิวต์มาให้ดู ไม่เคยได้เห็นที่ไหนกันมาก่อน
งานที่ไม่ต้องมีอะไรเลย ไม่ต้องมีการเเสดง ไม่ต้องมีโปรดักชั่นอลังการณ์พันล้าน
มีเเค่เรากับน้อง เเละ หัวใจของทุกคน ....(เลี่ยนได้ที่มะ) มันเปนเหมือนกับช่วงเวลาที่
เพื่อนมานั่งคุยกัน เล่าสารทุกขสุขดิบ นั่งนุกถึงวันเก่าๆ หยิบเอารูปมานั่งดู นั่งนึกกันว่า
ตอนนั้นเคยทำวีรกรรมอะไรกันมากมาย....

อ่า....

เด่วค่อยมาอัพต่อ จะออกไปปาหิมะเล่นกันอีกรอบ หลังจากที่ทำดาดฟ้าบ้านเละกันไปเเล้ว ฮ่าๆๆ



มีคนรีเควสให้เเปะ - -"

โย่ว เเละเเล้ววันนี้หิมะก้ตกจิงๆ
ดีนะที่มานมะเกิดตกมะวานมะงั้นเเย่เเน่ๆ...

มาเการอบนี้ด้วยกอารมณ์ชิวววว เหมือนอยู่บ้านตัวเองไงงั้น
วันเเรก มาถึงก้ไม่ได้ตรงเข้าบ้านทันที เลยไปกิมโพก่อน ...
ไปทำไม ฮ่าๆๆ ก้ไปรับน้องกลับบ้านด้วยกันไง

เเต่รอบนี้มันเปนอะไรที่ไม่คาดคิดจิงๆว่ะ ข่าวที่รู้มาคือ10โมง
มันก้เปนไฟล์ทเเรกเลย เเต่น้องก้ยังไม่มา เลยคิดว่า คงจะมา
อีกไฟล์ทนึงตอน 11โมง เเฟนก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ เเต่
การ์ดก้ยังไม่ได้จัดการอะไร ซึ่งมันก็เเปลกๆอยู่ เพราะ ปกติ
เค้าจะต้องจัดที่ทางให้เเฟนยืนรอกันเปนฝั่ง ด้านที่น้องเดินผ่าน
จะไม่ให้มีเเฟนยืนอยู่เเถวนั้นเลย เเต่วันนนี้ยืนรอกันเพียบ
ด้านนอก พอรถน้องมาจอด ก้ไม่มีคนคุม มีเเต่ชเวจินยืนดุเดะๆอยู่
คนเดียว เปนครั้งเเรกที่เค้าออกไปยืนรอน้องด้านนอก

ข้างในคนมันเยอะมากกกก เค้าก้เลยออกมาหามุมส่วนตัว...
ได้วิวเเจ่มทีเดียว ไม่ทันไร ข้างในก็เกิดความเคลื่อนไหว
เห็นเเต่หัวคนวิ่งไปมาเต็มไปหมด เเล้วก็ เฮ่ยยย นั่นมันอิหมีนี่
น้องมากันเเล้ว เเต่ทำไมเหตุการณ์มันไม่สงบเรียบร้อยเหมือนทุกที
การ์ดเดินอยู่รอบตัวน้องเเล้วก็มีเเฟนๆเบียดอยู่รอบๆอีกทีเเล้วก็เบียดขึ้นเรื่อยๆ
เห็นสภาพเเล้ว T.T เเต่น้องก็ยังยิ้มกันได้นะ ยกเว้นอิมิกกะเเจ มิกเดินมาคนเเรก
ขึ้นรถอย่างเร็ว ตามมาด้วย นุ้งเซีย รายนี้ก็โดนเบียดโดนทึ้งหนักเอาการ
เเต่ก็ยังยิ้มมมมมให้เเฟน ฮ่วย ไมเปนคนดีได้ขนาดนี้...ต่อมาเปนหมี
ติดอยู่ตรงประตู นานพอสมควรกว่าจะหลุดออกมา กว่าจะเดินไปถึงรถก้ทุลักทุเลมากอยู่
เเล้วก้เเจต่อด้วยนุ้งมิน รายละเอียดมันน่ากลัวกว่านี้มากนัก มะเล่าละกัน...

มาที่งานเมื่อวาน เค้าได้เข้ารอบเเรกก้ไปถึงที่งานตั้งเเต่9โมงเพื่อไปรอคิว(เหมือนเดิม)
เเต่ครั้งนี้ดูไม่วื่นวือเท่าไหร่ เพราะเเฟนต่างชาติถูกจับเเยกรับตั๋วอีกทางเเล้วก้ไม่เยอะ
ได้ตั๋วเเล้วก้ไปเดินชิวดูบรรยากาศ กินออมุก อุด้ง ต๊อก แก้หนาวกันไป เข้าห้องน้ำ
ออกมาไลน์อัพเข้าฮอล์ ซึ่งรอบนี้ไม่ต้องยืนทรมานกันนานเหมือนทุกครั้ง...

เเละช็อตประทับใจชอตเเรกที่ทำให้น้ำตารื้นกันตั้งเเต่เริ่มเข้างานก็คือของเเจก
เค้าไม่ได้คาดหวังอะไรจากของเเจกมากนัก ไม่ได้ก้ไม่เปนไร เเต่...ของชิ้นนี้
ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกัน ... น่ารัก ไม่รู้นะว่าคนอื่นจะคิดเหมือนพวกเรารึป่าว
เเต่เพราะเป็นพวกเราไง ของชิ้นนี้มันถึงได้ดูมีความสำคัญ กับจิตใจเรามาก


ยืมรูปของเวบมาเเปะก่อน น่ารักเนอะๆๆๆ ซองใส่พาสปอต....กับตารางงานน้อง...ฮา

เข้าไปก็เจอเดะห้าคนมาต้อนรับอีก อลังการณ์งานสร้าง


บรรยากาศในงานก้อบอุ่นเปนกันเอง รอน้องกันนานนิดนึงเพิ่งมารู้ทีหลังว่า
น้องเกิดอุบัติเหตุระหว่างมา ตอนรอก้หลับกันไปมีร้องเพลงกันเหมือนทุกที
เเต่ครั้งนี้ออกจะดูเหนียมอายกันไปซักเล็กน้อย อาจจะเป็นเพราะบรรยากาศงานด้วย

เเล้วเวลาที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง รายละเอียด เด่วจะมาอัพอีกทีหรือไม่ก้รออ่านในเวบ
กะลังช่วยกันนึกอยู่ เเต่ชอตน่ารักๆ เยอะมากๆ พอกับชอตของความประทับใจ...

ในงานมีคลิปสมัยก่อนน้องจะเดบิวต์มาให้ดู ไม่เคยได้เห็นที่ไหนกันมาก่อน
งานที่ไม่ต้องมีอะไรเลย ไม่ต้องมีการเเสดง ไม่ต้องมีโปรดักชั่นอลังการณ์พันล้าน
มีเเค่เรากับน้อง เเละ หัวใจของทุกคน ....(เลี่ยนได้ที่มะ) มันเปนเหมือนกับช่วงเวลาที่
เพื่อนมานั่งคุยกัน เล่าสารทุกขสุขดิบ นั่งนุกถึงวันเก่าๆ หยิบเอารูปมานั่งดู นั่งนึกกันว่า
ตอนนั้นเคยทำวีรกรรมอะไรกันมากมาย....

อ่า....

เด่วค่อยมาอัพต่อ จะออกไปปาหิมะเล่นกันอีกรอบ หลังจากที่ทำดาดฟ้าบ้านเละกันไปเเล้ว ฮ่าๆๆ



มีคนรีเควสให้เเปะ - -"

โย่ว เเละเเล้ววันนี้หิมะก้ตกจิงๆ
ดีนะที่มานมะเกิดตกมะวานมะงั้นเเย่เเน่ๆ...

มาเการอบนี้ด้วยกอารมณ์ชิวววว เหมือนอยู่บ้านตัวเองไงงั้น
วันเเรก มาถึงก้ไม่ได้ตรงเข้าบ้านทันที เลยไปกิมโพก่อน ...
ไปทำไม ฮ่าๆๆ ก้ไปรับน้องกลับบ้านด้วยกันไง

เเต่รอบนี้มันเปนอะไรที่ไม่คาดคิดจิงๆว่ะ ข่าวที่รู้มาคือ10โมง
มันก้เปนไฟล์ทเเรกเลย เเต่น้องก้ยังไม่มา เลยคิดว่า คงจะมา
อีกไฟล์ทนึงตอน 11โมง เเฟนก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ เเต่
การ์ดก้ยังไม่ได้จัดการอะไร ซึ่งมันก็เเปลกๆอยู่ เพราะ ปกติ
เค้าจะต้องจัดที่ทางให้เเฟนยืนรอกันเปนฝั่ง ด้านที่น้องเดินผ่าน
จะไม่ให้มีเเฟนยืนอยู่เเถวนั้นเลย เเต่วันนนี้ยืนรอกันเพียบ
ด้านนอก พอรถน้องมาจอด ก้ไม่มีคนคุม มีเเต่ชเวจินยืนดุเดะๆอยู่
คนเดียว เปนครั้งเเรกที่เค้าออกไปยืนรอน้องด้านนอก

ข้างในคนมันเยอะมากกกก เค้าก้เลยออกมาหามุมส่วนตัว...
ได้วิวเเจ่มทีเดียว ไม่ทันไร ข้างในก็เกิดความเคลื่อนไหว
เห็นเเต่หัวคนวิ่งไปมาเต็มไปหมด เเล้วก็ เฮ่ยยย นั่นมันอิหมีนี่
น้องมากันเเล้ว เเต่ทำไมเหตุการณ์มันไม่สงบเรียบร้อยเหมือนทุกที
การ์ดเดินอยู่�