counter 31,741

แก้วแตก...

ยังคงประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH อยู่จ้า

 

 

 

สำหรับคนที่มีข้อสงสัยว่าสามารถใช้ได้ในเมืองไทยแล้วเหรอ ตอนนี้กิฟก็ใช้อยู่ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร หน้าจอสวยงามดี เพียงแค่ไปปิ๊งรุ่นอื่นแค่นั้นเอง อิอิ จริงๆมือถือที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น เกือบทุกรุ่นสามารถนำมาใช้ในเมืองไทยได้แล้วนะคะ (ใช้คู่กับซิมแปลง)

 

มาทีเ่รื่องของวันนี้....

เช้านี้มาทำงานแต่เช้า ถึงแม้รถจะติดก็ตาม เพื่อมาฟังวาจาทำร้ายจิตใจจากแม่บ้านว่า 'พี่ทำแก้วคุณกิฟแตก' โฮฮฮฮ แก้วโทโฮชินกิที่อุตสาห์หอบหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากญี่ปุ่นจากกันไปแล้ว พยายามบอกตัวเองว่า มันก็เป็นแค่แก้วน้ำ 1 ใบ แต่ว่า มันเป็นแก้วที่กิฟไม่สามารถหาซื้อจากที่ไหนได้อีกแล้วน๊า ตอนนี้ยังโกรธแม่บ้านอยู่เลย ไม่ยอมมองหน้าด้วย ฮ่าๆๆ แม้แต่เศษเสี้ยวมันก้ไม่อยู่ให้ดูใจ ทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่ากิฟรักแก้วใบนี้มาก ปกติจะล้างเองตลอด แค่เมื่อวานรีบกลับบ้านเลยวางเอาไว้ให้เค้าล้าง ไม่น่าเชื่อว่า เช้าวันถัดมาจะไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วป้าปออุตสาห์เตือนว่าอย่าเอามาใช้ ฮึกๆ ก้ไม่อยากทำนิสัยเดิมๆที่ซื้อของมาแล้วไม่ยอมเอามาใข้ มันเสียของนี่นา แล้วเปนไง แก้โทโฮชินกิจากเราไปแล้ว ฮืออออ

หรือ มันคือสัญญาณเตือน อะไร มั๊ย แค้่เมื่อวานคิดว่า จะเลิกทำตัวแบบที่ผ่านๆมา น้องก้ปูทางให้เลย ยินยอมพร้อมให้เดินจากไป (เว่อเเระ) แต่ก็นะ ตอนนี้ รู้สึกปลงขึ้นเยอะแล้ว เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าทำได้อย่างที่คิดมันก็คงจะดี? แต่เริ่มจาก งานวันที่ 8 นี้ โฮ ไม่อยากให้ถึงเลยยยยยยยย T0T

 

พี่ yunminlove กิฟยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยอ่ะค่ะ เห้นแอบมาคอมเมนต์ไ้ว้หลายหน้าแล้ว ยังไม่เคยได้คุยกันเป็นจริงเ้ป็นจังซักที ถึงจะไม่เคยได้คุยกัน แต่ทุกๆคำ ทุกกำลังใจที่พี่มีให้ กิฟขอบคุณ และ ซาบซึ้งใจมากนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ หวังว่าคงจะได้คุยกันซักวันนะ ^_^

 

 

แก้วแตก...

ยังคงประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH อยู่จ้า

 

 

 

สำหรับคนที่มีข้อสงสัยว่าสามารถใช้ได้ในเมืองไทยแล้วเหรอ ตอนนี้กิฟก็ใช้อยู่ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร หน้าจอสวยงามดี เพียงแค่ไปปิ๊งรุ่นอื่นแค่นั้นเอง อิอิ จริงๆมือถือที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น เกือบทุกรุ่นสามารถนำมาใช้ในเมืองไทยได้แล้วนะคะ (ใช้คู่กับซิมแปลง)

 

มาทีเ่รื่องของวันนี้....

เช้านี้มาทำงานแต่เช้า ถึงแม้รถจะติดก็ตาม เพื่อมาฟังวาจาทำร้ายจิตใจจากแม่บ้านว่า 'พี่ทำแก้วคุณกิฟแตก' โฮฮฮฮ แก้วโทโฮชินกิที่อุตสาห์หอบหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากญี่ปุ่นจากกันไปแล้ว พยายามบอกตัวเองว่า มันก็เป็นแค่แก้วน้ำ 1 ใบ แต่ว่า มันเป็นแก้วที่กิฟไม่สามารถหาซื้อจากที่ไหนได้อีกแล้วน๊า ตอนนี้ยังโกรธแม่บ้านอยู่เลย ไม่ยอมมองหน้าด้วย ฮ่าๆๆ แม้แต่เศษเสี้ยวมันก้ไม่อยู่ให้ดูใจ ทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่ากิฟรักแก้วใบนี้มาก ปกติจะล้างเองตลอด แค่เมื่อวานรีบกลับบ้านเลยวางเอาไว้ให้เค้าล้าง ไม่น่าเชื่อว่า เช้าวันถัดมาจะไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วป้าปออุตสาห์เตือนว่าอย่าเอามาใช้ ฮึกๆ ก้ไม่อยากทำนิสัยเดิมๆที่ซื้อของมาแล้วไม่ยอมเอามาใข้ มันเสียของนี่นา แล้วเปนไง แก้โทโฮชินกิจากเราไปแล้ว ฮืออออ

หรือ มันคือสัญญาณเตือน อะไร มั๊ย แค้่เมื่อวานคิดว่า จะเลิกทำตัวแบบที่ผ่านๆมา น้องก้ปูทางให้เลย ยินยอมพร้อมให้เดินจากไป (เว่อเเระ) แต่ก็นะ ตอนนี้ รู้สึกปลงขึ้นเยอะแล้ว เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าทำได้อย่างที่คิดมันก็คงจะดี? แต่เริ่มจาก งานวันที่ 8 นี้ โฮ ไม่อยากให้ถึงเลยยยยยยยย T0T

 

พี่ yunminlove กิฟยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยอ่ะค่ะ เห้นแอบมาคอมเมนต์ไ้ว้หลายหน้าแล้ว ยังไม่เคยได้คุยกันเป็นจริงเ้ป็นจังซักที ถึงจะไม่เคยได้คุยกัน แต่ทุกๆคำ ทุกกำลังใจที่พี่มีให้ กิฟขอบคุณ และ ซาบซึ้งใจมากนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ หวังว่าคงจะได้คุยกันซักวันนะ ^_^

 

 

กลับบ้านแล้ว

 

ประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH

 

เพราะไปเจอรุ่นใหม่ที่อยากได้ ฮึกๆๆๆ ตั้งสองหมื่นแหนะทอสับบร้าไรเนี่ยT^T แต่ก้ชอบไปแล้ว เพราะงั้นถ้าใครสนใจเครื่องนี้ ทิ้งข้อความไว้ละกันนะ กลับมาที่เรื่องของเรา? อิอิ

หมียุนกลับบ้านแล้วววววววว

กลับบ้านซะที น่ารักเชียว ดูเด็กลงเยอะเลย พี่มิงค์บอกว่า ยุนเหมือนเด็กนักเรียนประถมญี่ปุ่น กิฟว่าเหมือนเด็กอนุบาลว่ะ ฮ่าๆๆ แต่น่ารักดีอ่ะ ไปทำอะไรกับผมมารึปล่าว ทำแน่ๆใช่มั๊ย น่ารักๆๆๆๆๆๆ

รายการสตาร์โชว์เมื่อคืนกลับไปไม่ทันดู แล้วก็ยังไม่ได้โหลด แต่อ่านที่อี๊แปลไว้แล้ว มันโฮก ยุนโฮฮฮฮฮฮอทำไมเปนคนแบบนี้

 ยุนโฮ – ขอพูดภาษาบ้านเกิดนะครับ....คุณภรรยา~!! (ภาษาบ้านเกิดยุนโฮ น่าจะประมาณ...อีน๊างเอ๊ย 55)  ผมรู้ว่าคุณรอผมอยู่..ผมจะรักคุณตลอดไป ช่วงเวลานี้คุณก็แค่รอผมนะ ขอให้เชื่อมั่นในตัวผม แล้วไปเชียร์ลูกเราที่งานกีฬาโรงเรียนด้วยกันล่ะ

คิดได้ไงฮะรู้มั๊ยว่ามันแย่แค่ไหน คิดได้ยังไง ไปเชียร์ลูกที่งานโรงเรียนโฮฮฮฮฮ แต่ที่ชอบมากๆ คือ 'ก็แค่รอผม' เฮ่ยมันแย่มาก แต่ที่จี๊ดหนักกว่า 'เชื่อมั่นในตัวผม' มันรู้สึกว่า ยุนพูดให้ใครมั๊ย เอาเถอะ มันเป็นสิทธิ์ของแกรนี่นะ ฮือออแต่ก้ชอบไอเดียคุณพ่อเจงๆ ชอบมากๆๆ ยุนโฮ๊

สุดท้าย เพลงซิงเกิ้ล 23 น้อง เพราะโฮกกกกกกกกกกกกกก เป็นอีกหนึ่งเพลงของโทโฮที่ฟังครั้งแรกแล้วกิฟชอบมาก ฟังวนทั้งวันเลยอ่า

 

แก้วแตก...

ยังคงประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH อยู่จ้า

 

 

 

สำหรับคนที่มีข้อสงสัยว่าสามารถใช้ได้ในเมืองไทยแล้วเหรอ ตอนนี้กิฟก็ใช้อยู่ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร หน้าจอสวยงามดี เพียงแค่ไปปิ๊งรุ่นอื่นแค่นั้นเอง อิอิ จริงๆมือถือที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น เกือบทุกรุ่นสามารถนำมาใช้ในเมืองไทยได้แล้วนะคะ (ใช้คู่กับซิมแปลง)

 

มาทีเ่รื่องของวันนี้....

เช้านี้มาทำงานแต่เช้า ถึงแม้รถจะติดก็ตาม เพื่อมาฟังวาจาทำร้ายจิตใจจากแม่บ้านว่า 'พี่ทำแก้วคุณกิฟแตก' โฮฮฮฮ แก้วโทโฮชินกิที่อุตสาห์หอบหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากญี่ปุ่นจากกันไปแล้ว พยายามบอกตัวเองว่า มันก็เป็นแค่แก้วน้ำ 1 ใบ แต่ว่า มันเป็นแก้วที่กิฟไม่สามารถหาซื้อจากที่ไหนได้อีกแล้วน๊า ตอนนี้ยังโกรธแม่บ้านอยู่เลย ไม่ยอมมองหน้าด้วย ฮ่าๆๆ แม้แต่เศษเสี้ยวมันก้ไม่อยู่ให้ดูใจ ทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่ากิฟรักแก้วใบนี้มาก ปกติจะล้างเองตลอด แค่เมื่อวานรีบกลับบ้านเลยวางเอาไว้ให้เค้าล้าง ไม่น่าเชื่อว่า เช้าวันถัดมาจะไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วป้าปออุตสาห์เตือนว่าอย่าเอามาใช้ ฮึกๆ ก้ไม่อยากทำนิสัยเดิมๆที่ซื้อของมาแล้วไม่ยอมเอามาใข้ มันเสียของนี่นา แล้วเปนไง แก้โทโฮชินกิจากเราไปแล้ว ฮืออออ

หรือ มันคือสัญญาณเตือน อะไร มั๊ย แค้่เมื่อวานคิดว่า จะเลิกทำตัวแบบที่ผ่านๆมา น้องก้ปูทางให้เลย ยินยอมพร้อมให้เดินจากไป (เว่อเเระ) แต่ก็นะ ตอนนี้ รู้สึกปลงขึ้นเยอะแล้ว เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าทำได้อย่างที่คิดมันก็คงจะดี? แต่เริ่มจาก งานวันที่ 8 นี้ โฮ ไม่อยากให้ถึงเลยยยยยยยย T0T

 

พี่ yunminlove กิฟยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยอ่ะค่ะ เห้นแอบมาคอมเมนต์ไ้ว้หลายหน้าแล้ว ยังไม่เคยได้คุยกันเป็นจริงเ้ป็นจังซักที ถึงจะไม่เคยได้คุยกัน แต่ทุกๆคำ ทุกกำลังใจที่พี่มีให้ กิฟขอบคุณ และ ซาบซึ้งใจมากนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ หวังว่าคงจะได้คุยกันซักวันนะ ^_^

 

 

กลับบ้านแล้ว

 

ประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH

 

เพราะไปเจอรุ่นใหม่ที่อยากได้ ฮึกๆๆๆ ตั้งสองหมื่นแหนะทอสับบร้าไรเนี่ยT^T แต่ก้ชอบไปแล้ว เพราะงั้นถ้าใครสนใจเครื่องนี้ ทิ้งข้อความไว้ละกันนะ กลับมาที่เรื่องของเรา? อิอิ

หมียุนกลับบ้านแล้วววววววว

กลับบ้านซะที น่ารักเชียว ดูเด็กลงเยอะเลย พี่มิงค์บอกว่า ยุนเหมือนเด็กนักเรียนประถมญี่ปุ่น กิฟว่าเหมือนเด็กอนุบาลว่ะ ฮ่าๆๆ แต่น่ารักดีอ่ะ ไปทำอะไรกับผมมารึปล่าว ทำแน่ๆใช่มั๊ย น่ารักๆๆๆๆๆๆ

รายการสตาร์โชว์เมื่อคืนกลับไปไม่ทันดู แล้วก็ยังไม่ได้โหลด แต่อ่านที่อี๊แปลไว้แล้ว มันโฮก ยุนโฮฮฮฮฮฮอทำไมเปนคนแบบนี้

 ยุนโฮ – ขอพูดภาษาบ้านเกิดนะครับ....คุณภรรยา~!! (ภาษาบ้านเกิดยุนโฮ น่าจะประมาณ...อีน๊างเอ๊ย 55)  ผมรู้ว่าคุณรอผมอยู่..ผมจะรักคุณตลอดไป ช่วงเวลานี้คุณก็แค่รอผมนะ ขอให้เชื่อมั่นในตัวผม แล้วไปเชียร์ลูกเราที่งานกีฬาโรงเรียนด้วยกันล่ะ

คิดได้ไงฮะรู้มั๊ยว่ามันแย่แค่ไหน คิดได้ยังไง ไปเชียร์ลูกที่งานโรงเรียนโฮฮฮฮฮ แต่ที่ชอบมากๆ คือ 'ก็แค่รอผม' เฮ่ยมันแย่มาก แต่ที่จี๊ดหนักกว่า 'เชื่อมั่นในตัวผม' มันรู้สึกว่า ยุนพูดให้ใครมั๊ย เอาเถอะ มันเป็นสิทธิ์ของแกรนี่นะ ฮือออแต่ก้ชอบไอเดียคุณพ่อเจงๆ ชอบมากๆๆ ยุนโฮ๊

สุดท้าย เพลงซิงเกิ้ล 23 น้อง เพราะโฮกกกกกกกกกกกกกก เป็นอีกหนึ่งเพลงของโทโฮที่ฟังครั้งแรกแล้วกิฟชอบมาก ฟังวนทั้งวันเลยอ่า

 

เรียบๆ

 

อะไรเรียบ??? หุ หุ

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผ่านไปแบบไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากนัก(จะตื่นเต้นอะไรมันทุกวันล่ะใช่มะ) ทงบังก็ยังหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความชีช้ำไว้ให้แฟนๆ(บางคน)แค่นั้น ย้ำตามนั้นว่าบางคน เพราะส่วนมากก็(พยายาม)คิดได้ ไม่ใส่ใจเรื่องส่วนตัว เพราะเราชอบเค้าที่ผลงาน อิอิ ว่ากันตามนั้น ส่วนตัวกิฟเองก็ชิวๆ เพราะประกาศไว้ตั้งแต่แรกเลยว่าไม่มีทางหลงเชื่อการตลาดของเอสเอ็มเด็ดขาด ส่วนเรื่องสองคนที่มีข่าวลือออกมาหนาหูว่างอน กัน ทะเลาะกัน หรือโกรธกันอะไรนั่นก็ ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ไม่อยากฟันธง แต่เท่าที่มีมาให้เห็นด้วยตานั่นมันก็น่าคิดอยู่เอาการ พี่มิงค์เห็นครั้งแรกถึงกับจิตตกกันไป ตรงกันข้ามกับกิฟที่ำีกลับรู้สึกดีที่ได้เห็นช็อตนั้น ก็มันออกจะน่ารักจะตายไป ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องคิดมากซักกะหน่อย ก็รอว่ากลับมาคราวนี้ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นจะเป็นไปในทางไหนกัน แต่ที่แน่ๆ จู่ๆก็เงียบหายไปแบบนี้กลัวว่าลุคใหม่ที่ออกมาน่าจะเรียกเสียงโหยหวนของแฟนๆได้มากเอาการอยู่ จะมาในรูปแบบไหน ขอให้คงความเท่แบบชองยุนโฮ เวอชั่นเกาหลีไว้แล้วกันนะ ^^

ตั้งแต่รู้จักน้องๆมาชีวิตในแต่ละวันของการหายใจเข้าออกกิฟก็มีแต่เรื่องของทงบัง จนลืมวิถีชีวิตแบบคนปกติธรรมดาที่เค้าไม่ได้ป่วยแบบเราไปแล้วว่า ชีวิตแบบนั้นมันเป็นยังไง เริ่มคิดๆเรื่องนี้มาเมื่อวันหยุดยาวปลายอาทิตย์ก่อนแล้วก็เริ่มรู้สึกว่า จริงๆแล้วที่เราบ่นว่าเบื่อนักหนา เป็นเพราะเราเองไม่หากิจกรรมอื่นๆให้ชีวิตเองรึปล่าว ช่วงนี้ก็เลยถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่เด็กๆหายออกไปจากชีวิตชั่วคราว ข่าวคราวเงียบหาย ไม่ต้องตามกันเท่าไหร่ จะติดก็แต่ว่าพักนี้หยิบไฟล์เก่าๆมาดูบ่อยเพราะคุณน้องที่รักอยู่ในช่วงเวลาทำความรู้จักกับทงบังคุณพี่คนนี้ก็เลยต้องกลับไปทำความรู้จักอีกครั้งนึงด้วยก็เท่านั้น

วันนี้ได้โอกาส ลด ละ ตัวเองจากหน้าจอคอมชั่วคราว ลงไปนอนอ่านหนังสือเล่นข้างล่าง รับลมธรรมชาติบ้าง ที่นานๆครั้งจะได้สัมผัสซักที มีโอกาสได้หยิบ soundtrack of love ของคุณนิ้วกลมมาอ่าน หนังสือที่คุณปิ๊กซื้อและส่งมาให้ถึงที่บ้าน (บอกแล้วว่าไม่ต้องซื้อให้ไม่ฟัง-*-) ทั้งๆที่ก็ส่งมาตั้งนานนมเนแล้ว เพิ่งได้มีโอกาสหยิบมาอ่าน แล้วก็ทำให้ได้คิดว่า เราปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่ามานานแค่ไหน ความรู้สึกแบบนี้หายไปนานแล้วเหมือนกัน ปกติกิฟเป็นคนชอบอ่าน ชอบคิด ชอบเขียน เคยบอกกับเพื่อนที่สนิทๆกันไว้ว่าซักวัน จะมีหนังสือเป็นของตัวเองให้ได้ จนปัจจุบันนี้ก้ยังไม่ได้เห็นแม้แต่เศษเสี้ยวของความเป็นไปได้ ก็ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นแค่ฝัน คุณนิ้วกลมก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังอีกเช่นเคย ปิดหนังสือด้วยความรู้สึกเต็มๆ อธิบายได้แค่นี้ ถ้าถามว่า อ่านจบแล้ว อย่างมีแฟนซักคนมั๊ย คำตอบก็ยังเหมือนเดิม คือ 'ไม่' แต่ถ้ามีคนที่มาทำให้เราอยากที่จะมีความรู้สึกแบบนั้นบ้างมันก็อาจจะดี ไม่จำเป็นต้องเป็นคนรักกัน แค่หนึ่งคน บนโลกใบนี้ที่จะทำให้เรารู้สึกดีที่อยู่ด้วยกัน มันก็พอแล้ว พูดถึงคุณปิ๊กขึ้นมาแล้วก็ขอขยายความซักหน่อย เพราะอ่านโน๊ตที่คุณปิ๊กแนบมากับหนังสือ แล้วก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า กิฟทำอะไรให้ปิ๊กมากมายขนาดไหนตั้งแต่เมื่อไหร่ ปิ๊กถึงมีคำขอบคุณให้ไม่จบสิ้น เพราะเท่าที่นึกๆดู ก็ไม่เคยทำอะไรให้ใครประทับใจมากนัก เลยจะออกเกรงใจน้องที่มักจะคิดถึงกิฟอยู่เสมอๆ เพราะกิฟเองก็ไม่ได้จะมีนิสัยอ่อนโยนอะไรซักเท่าไหร่ อ่อนที่อารมณ์ ความคิด แต่การกระทำแข็งๆก็ทำให้หลายคนเสียความรู้สึกมานักต่อนักแล้ว เพราะเป็นคนแบบนี้เอง ถึงคบใครไม่ค่อยได้ เลยต้องอยู่กับตัวเองอย่างทุกวันนี้ ยิ่งพอมีคนมาทำดีด้วย มันกลับกลายเป็นทำให้รู้สึกผิดไปซะอย่างนั้น ว่าตอบแทนความรู้ิสึกใครไม่ค่อยได้ดี เอาเป็นว่าถ้าปิ๊กได้มาอ่าน ก็ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ กับความรู้สึกดีๆที่ปิ๊กมีให้พี่คนนี้เสมอมา^^ พี่อาจจะตอบรับความรู้สึกใึครไม่ค่อยเก่ง แต่ทุกการกระทำที่ส่งมา พี่รับรู้และซึ้งใจเสมอนะ

เมื่อคืนเป็นวันที่ดูเอเอฟไม่สนุกเอาซะเลย ปีนี้มันไ่ม่สนุก หรือเพราะยังเพิ่งเริ่ม วีคแรก แนนออก เสียดาย วีคนี้ เบนซ์ออกก็เสียดาย ว่าจะเชียร์น้องรอน แต่ชักไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ รอดูวีคหน้าอีกครั้งถ้ายังไม่สนุกก็จะเลิกดูแล้วกลับมานอนอ่านฟิืกอย่างเดิมดีกว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยมีฟิกดีๆให้อ่านเท่าไหร่ หรือจะกลับมาเขียนฟิกดี ฮ่าๆ ล้อเล่น ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น จะว่าไป ตอนนี้ก็เริ่มเิกิดอารมณ์ว่า วันทำงานไม่พอแล้วล่ะ เริ่มเข้าใจความรู้สึกป้าปอแล้ว

สุดท้าย เมื่อวันศุกร์ ไปกิน momo paradise มา เนื้อ ก้โอเคนะ แต่ที่อร่ิอยสุดๆ คือของหวาน แต่กิฟอิ่มมาก จนกินไม่ไหว ถ้ากลับไปอีกจะไม่กินเนื้อแล้ว สั่งแต่พุดดิ้ง กับ เชอร์เบทมากินคุ้มกว่า เพราะมัน อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกก

 

แก้วแตก...

ยังคงประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH อยู่จ้า

 

 

 

สำหรับคนที่มีข้อสงสัยว่าสามารถใช้ได้ในเมืองไทยแล้วเหรอ ตอนนี้กิฟก็ใช้อยู่ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร หน้าจอสวยงามดี เพียงแค่ไปปิ๊งรุ่นอื่นแค่นั้นเอง อิอิ จริงๆมือถือที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น เกือบทุกรุ่นสามารถนำมาใช้ในเมืองไทยได้แล้วนะคะ (ใช้คู่กับซิมแปลง)

 

มาทีเ่รื่องของวันนี้....

เช้านี้มาทำงานแต่เช้า ถึงแม้รถจะติดก็ตาม เพื่อมาฟังวาจาทำร้ายจิตใจจากแม่บ้านว่า 'พี่ทำแก้วคุณกิฟแตก' โฮฮฮฮ แก้วโทโฮชินกิที่อุตสาห์หอบหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากญี่ปุ่นจากกันไปแล้ว พยายามบอกตัวเองว่า มันก็เป็นแค่แก้วน้ำ 1 ใบ แต่ว่า มันเป็นแก้วที่กิฟไม่สามารถหาซื้อจากที่ไหนได้อีกแล้วน๊า ตอนนี้ยังโกรธแม่บ้านอยู่เลย ไม่ยอมมองหน้าด้วย ฮ่าๆๆ แม้แต่เศษเสี้ยวมันก้ไม่อยู่ให้ดูใจ ทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่ากิฟรักแก้วใบนี้มาก ปกติจะล้างเองตลอด แค่เมื่อวานรีบกลับบ้านเลยวางเอาไว้ให้เค้าล้าง ไม่น่าเชื่อว่า เช้าวันถัดมาจะไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วป้าปออุตสาห์เตือนว่าอย่าเอามาใช้ ฮึกๆ ก้ไม่อยากทำนิสัยเดิมๆที่ซื้อของมาแล้วไม่ยอมเอามาใข้ มันเสียของนี่นา แล้วเปนไง แก้โทโฮชินกิจากเราไปแล้ว ฮืออออ

หรือ มันคือสัญญาณเตือน อะไร มั๊ย แค้่เมื่อวานคิดว่า จะเลิกทำตัวแบบที่ผ่านๆมา น้องก้ปูทางให้เลย ยินยอมพร้อมให้เดินจากไป (เว่อเเระ) แต่ก็นะ ตอนนี้ รู้สึกปลงขึ้นเยอะแล้ว เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าทำได้อย่างที่คิดมันก็คงจะดี? แต่เริ่มจาก งานวันที่ 8 นี้ โฮ ไม่อยากให้ถึงเลยยยยยยยย T0T

 

พี่ yunminlove กิฟยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยอ่ะค่ะ เห้นแอบมาคอมเมนต์ไ้ว้หลายหน้าแล้ว ยังไม่เคยได้คุยกันเป็นจริงเ้ป็นจังซักที ถึงจะไม่เคยได้คุยกัน แต่ทุกๆคำ ทุกกำลังใจที่พี่มีให้ กิฟขอบคุณ และ ซาบซึ้งใจมากนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ หวังว่าคงจะได้คุยกันซักวันนะ ^_^

 

 

กลับบ้านแล้ว

 

ประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH

 

เพราะไปเจอรุ่นใหม่ที่อยากได้ ฮึกๆๆๆ ตั้งสองหมื่นแหนะทอสับบร้าไรเนี่ยT^T แต่ก้ชอบไปแล้ว เพราะงั้นถ้าใครสนใจเครื่องนี้ ทิ้งข้อความไว้ละกันนะ กลับมาที่เรื่องของเรา? อิอิ

หมียุนกลับบ้านแล้วววววววว

กลับบ้านซะที น่ารักเชียว ดูเด็กลงเยอะเลย พี่มิงค์บอกว่า ยุนเหมือนเด็กนักเรียนประถมญี่ปุ่น กิฟว่าเหมือนเด็กอนุบาลว่ะ ฮ่าๆๆ แต่น่ารักดีอ่ะ ไปทำอะไรกับผมมารึปล่าว ทำแน่ๆใช่มั๊ย น่ารักๆๆๆๆๆๆ

รายการสตาร์โชว์เมื่อคืนกลับไปไม่ทันดู แล้วก็ยังไม่ได้โหลด แต่อ่านที่อี๊แปลไว้แล้ว มันโฮก ยุนโฮฮฮฮฮฮอทำไมเปนคนแบบนี้

 ยุนโฮ – ขอพูดภาษาบ้านเกิดนะครับ....คุณภรรยา~!! (ภาษาบ้านเกิดยุนโฮ น่าจะประมาณ...อีน๊างเอ๊ย 55)  ผมรู้ว่าคุณรอผมอยู่..ผมจะรักคุณตลอดไป ช่วงเวลานี้คุณก็แค่รอผมนะ ขอให้เชื่อมั่นในตัวผม แล้วไปเชียร์ลูกเราที่งานกีฬาโรงเรียนด้วยกันล่ะ

คิดได้ไงฮะรู้มั๊ยว่ามันแย่แค่ไหน คิดได้ยังไง ไปเชียร์ลูกที่งานโรงเรียนโฮฮฮฮฮ แต่ที่ชอบมากๆ คือ 'ก็แค่รอผม' เฮ่ยมันแย่มาก แต่ที่จี๊ดหนักกว่า 'เชื่อมั่นในตัวผม' มันรู้สึกว่า ยุนพูดให้ใครมั๊ย เอาเถอะ มันเป็นสิทธิ์ของแกรนี่นะ ฮือออแต่ก้ชอบไอเดียคุณพ่อเจงๆ ชอบมากๆๆ ยุนโฮ๊

สุดท้าย เพลงซิงเกิ้ล 23 น้อง เพราะโฮกกกกกกกกกกกกกก เป็นอีกหนึ่งเพลงของโทโฮที่ฟังครั้งแรกแล้วกิฟชอบมาก ฟังวนทั้งวันเลยอ่า

 

เรียบๆ

 

อะไรเรียบ??? หุ หุ

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผ่านไปแบบไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากนัก(จะตื่นเต้นอะไรมันทุกวันล่ะใช่มะ) ทงบังก็ยังหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความชีช้ำไว้ให้แฟนๆ(บางคน)แค่นั้น ย้ำตามนั้นว่าบางคน เพราะส่วนมากก็(พยายาม)คิดได้ ไม่ใส่ใจเรื่องส่วนตัว เพราะเราชอบเค้าที่ผลงาน อิอิ ว่ากันตามนั้น ส่วนตัวกิฟเองก็ชิวๆ เพราะประกาศไว้ตั้งแต่แรกเลยว่าไม่มีทางหลงเชื่อการตลาดของเอสเอ็มเด็ดขาด ส่วนเรื่องสองคนที่มีข่าวลือออกมาหนาหูว่างอน กัน ทะเลาะกัน หรือโกรธกันอะไรนั่นก็ ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ไม่อยากฟันธง แต่เท่าที่มีมาให้เห็นด้วยตานั่นมันก็น่าคิดอยู่เอาการ พี่มิงค์เห็นครั้งแรกถึงกับจิตตกกันไป ตรงกันข้ามกับกิฟที่ำีกลับรู้สึกดีที่ได้เห็นช็อตนั้น ก็มันออกจะน่ารักจะตายไป ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องคิดมากซักกะหน่อย ก็รอว่ากลับมาคราวนี้ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นจะเป็นไปในทางไหนกัน แต่ที่แน่ๆ จู่ๆก็เงียบหายไปแบบนี้กลัวว่าลุคใหม่ที่ออกมาน่าจะเรียกเสียงโหยหวนของแฟนๆได้มากเอาการอยู่ จะมาในรูปแบบไหน ขอให้คงความเท่แบบชองยุนโฮ เวอชั่นเกาหลีไว้แล้วกันนะ ^^

ตั้งแต่รู้จักน้องๆมาชีวิตในแต่ละวันของการหายใจเข้าออกกิฟก็มีแต่เรื่องของทงบัง จนลืมวิถีชีวิตแบบคนปกติธรรมดาที่เค้าไม่ได้ป่วยแบบเราไปแล้วว่า ชีวิตแบบนั้นมันเป็นยังไง เริ่มคิดๆเรื่องนี้มาเมื่อวันหยุดยาวปลายอาทิตย์ก่อนแล้วก็เริ่มรู้สึกว่า จริงๆแล้วที่เราบ่นว่าเบื่อนักหนา เป็นเพราะเราเองไม่หากิจกรรมอื่นๆให้ชีวิตเองรึปล่าว ช่วงนี้ก็เลยถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่เด็กๆหายออกไปจากชีวิตชั่วคราว ข่าวคราวเงียบหาย ไม่ต้องตามกันเท่าไหร่ จะติดก็แต่ว่าพักนี้หยิบไฟล์เก่าๆมาดูบ่อยเพราะคุณน้องที่รักอยู่ในช่วงเวลาทำความรู้จักกับทงบังคุณพี่คนนี้ก็เลยต้องกลับไปทำความรู้จักอีกครั้งนึงด้วยก็เท่านั้น

วันนี้ได้โอกาส ลด ละ ตัวเองจากหน้าจอคอมชั่วคราว ลงไปนอนอ่านหนังสือเล่นข้างล่าง รับลมธรรมชาติบ้าง ที่นานๆครั้งจะได้สัมผัสซักที มีโอกาสได้หยิบ soundtrack of love ของคุณนิ้วกลมมาอ่าน หนังสือที่คุณปิ๊กซื้อและส่งมาให้ถึงที่บ้าน (บอกแล้วว่าไม่ต้องซื้อให้ไม่ฟัง-*-) ทั้งๆที่ก็ส่งมาตั้งนานนมเนแล้ว เพิ่งได้มีโอกาสหยิบมาอ่าน แล้วก็ทำให้ได้คิดว่า เราปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่ามานานแค่ไหน ความรู้สึกแบบนี้หายไปนานแล้วเหมือนกัน ปกติกิฟเป็นคนชอบอ่าน ชอบคิด ชอบเขียน เคยบอกกับเพื่อนที่สนิทๆกันไว้ว่าซักวัน จะมีหนังสือเป็นของตัวเองให้ได้ จนปัจจุบันนี้ก้ยังไม่ได้เห็นแม้แต่เศษเสี้ยวของความเป็นไปได้ ก็ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นแค่ฝัน คุณนิ้วกลมก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังอีกเช่นเคย ปิดหนังสือด้วยความรู้สึกเต็มๆ อธิบายได้แค่นี้ ถ้าถามว่า อ่านจบแล้ว อย่างมีแฟนซักคนมั๊ย คำตอบก็ยังเหมือนเดิม คือ 'ไม่' แต่ถ้ามีคนที่มาทำให้เราอยากที่จะมีความรู้สึกแบบนั้นบ้างมันก็อาจจะดี ไม่จำเป็นต้องเป็นคนรักกัน แค่หนึ่งคน บนโลกใบนี้ที่จะทำให้เรารู้สึกดีที่อยู่ด้วยกัน มันก็พอแล้ว พูดถึงคุณปิ๊กขึ้นมาแล้วก็ขอขยายความซักหน่อย เพราะอ่านโน๊ตที่คุณปิ๊กแนบมากับหนังสือ แล้วก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า กิฟทำอะไรให้ปิ๊กมากมายขนาดไหนตั้งแต่เมื่อไหร่ ปิ๊กถึงมีคำขอบคุณให้ไม่จบสิ้น เพราะเท่าที่นึกๆดู ก็ไม่เคยทำอะไรให้ใครประทับใจมากนัก เลยจะออกเกรงใจน้องที่มักจะคิดถึงกิฟอยู่เสมอๆ เพราะกิฟเองก็ไม่ได้จะมีนิสัยอ่อนโยนอะไรซักเท่าไหร่ อ่อนที่อารมณ์ ความคิด แต่การกระทำแข็งๆก็ทำให้หลายคนเสียความรู้สึกมานักต่อนักแล้ว เพราะเป็นคนแบบนี้เอง ถึงคบใครไม่ค่อยได้ เลยต้องอยู่กับตัวเองอย่างทุกวันนี้ ยิ่งพอมีคนมาทำดีด้วย มันกลับกลายเป็นทำให้รู้สึกผิดไปซะอย่างนั้น ว่าตอบแทนความรู้ิสึกใครไม่ค่อยได้ดี เอาเป็นว่าถ้าปิ๊กได้มาอ่าน ก็ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ กับความรู้สึกดีๆที่ปิ๊กมีให้พี่คนนี้เสมอมา^^ พี่อาจจะตอบรับความรู้สึกใึครไม่ค่อยเก่ง แต่ทุกการกระทำที่ส่งมา พี่รับรู้และซึ้งใจเสมอนะ

เมื่อคืนเป็นวันที่ดูเอเอฟไม่สนุกเอาซะเลย ปีนี้มันไ่ม่สนุก หรือเพราะยังเพิ่งเริ่ม วีคแรก แนนออก เสียดาย วีคนี้ เบนซ์ออกก็เสียดาย ว่าจะเชียร์น้องรอน แต่ชักไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ รอดูวีคหน้าอีกครั้งถ้ายังไม่สนุกก็จะเลิกดูแล้วกลับมานอนอ่านฟิืกอย่างเดิมดีกว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยมีฟิกดีๆให้อ่านเท่าไหร่ หรือจะกลับมาเขียนฟิกดี ฮ่าๆ ล้อเล่น ไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้น จะว่าไป ตอนนี้ก็เริ่มเิกิดอารมณ์ว่า วันทำงานไม่พอแล้วล่ะ เริ่มเข้าใจความรู้สึกป้าปอแล้ว

สุดท้าย เมื่อวันศุกร์ ไปกิน momo paradise มา เนื้อ ก้โอเคนะ แต่ที่อร่ิอยสุดๆ คือของหวาน แต่กิฟอิ่มมาก จนกินไม่ไหว ถ้ากลับไปอีกจะไม่กินเนื้อแล้ว สั่งแต่พุดดิ้ง กับ เชอร์เบทมากินคุ้มกว่า เพราะมัน อร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกก

 

กลับสู่สามัญ

 

กลับคืนสู่สามัญกันดีกว่า...

ห่างหายจากการอัพไดไปหลายวัน กลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วที่นึกจะคึกอัพขึ้นมาก็อัพถี่ติดๆกันพอหายก็เงียบไปเลย ... วันนี้เหมือนจะว่างๆเพราะเป็นวันหยุดก้เลยเข้ามาโมไดใหม่ จริงๆอยากเล่นอะไรมากกว่านี้ตามนิสัย แต่ยังไม่ชินกับการใส่โค้ดอะไรๆเท่าไหร่ จะว่าไปก็คือยังไม่รู้เรื่องนั่นเเหละ เด่วคงต้องพยายามเล่นดูก่อน อยากทำอะไรให้มันเยอะๆ ตามนิสัยคนมากอย่างเราๆ อิอิ แต่ตอนนี้ขอกลับคืนสู่สามัญก่อน รู้สึกใส่บีจีอะไรๆเเล้วมันดูรกๆ ชอบกล จบเรื่องไดไว้ ณ ที่นี้

มาที่เรื่องประจำที่ขาดไม่ได้ ฮ่าๆ นั่นคือการโฮกหมีนั่นเอง ตั้งแต่จบคอนญี่ปุ่น กลับบ้านเกิดเมืองนอน ตัดผมตัดเผ้าให้ดูสมชาย ทีนี้หมีก้หล้อไม่หยุด รูปกี่เซตๆที่ออกมาทำเอาเเย่ จะเรียกว่า ถ้ามีลูกชายต้องบอกว่า หัวกระไดบ้านไม่เเห้งได้รึปล่าว ก้ตอนนี้มีแต่คนหันมา ยุนโฮ๊ กันใหญ่ ดีใจนะไม่ใช่ไม่ดีใจ ฮ่าๆ ยุนจะเป็นลุคนี้ไปตลอดไม่เปลี่ยนแล้วใช่มั๊ย ไอหน้าเม้งสนามบินเนี่ย กระชากใจสุดๆ รู้มั๊ยทำแบบนี้ นูน่าแฟน(ที่ยุนต้องการ 55) จะเพิ่มขึ้นอีกเป็นหลายเท่าตัว ...กลัวมั๊ย เอิ้กก เห็นในรายการนี่หน้าเจื่อนออกมาเเบบปิดไม่มิดเล้ยยย เอาเห๊อ ถึงไม่ได้มีเเฟนๆเป็นสาววัยเเรกรุ่นเหมือนเเจ หรือ สาวๆเซ็กเอ็กซ์เเตกเเบบอิปาร์ค แต่ก็ภูมิใจซะนะว่า แฟนแกรน่ะ ดูดีมีชาติตระกูลกันทั้งนั้น (ส่วนใหญ่เท่าที่เจอมามันเป็นเเบบนั้น) น่าปลื้มจะตายไป ฮ่าๆ

เมื่อวานเจอเเฟนเเคมที่สนามบิน ตอนยุนใส่เข็มขัด >< แค่ใส่เข็มขัด ต้องแอคติ้งกันขนาดนั้น ไม่ใช่อ่ะไร คนดูเขิล หรือยุนตั้งใจ รู้ใช่มะมีคน(แอบ)ดูอยู่เยอะ ท่าพ่อคุณนี่แบบ หึหึ มาอัพเเค่นี้แหละ ช่วงนี้ไม่มีอะไรเเปลกใหม่กับชีวิตเท่าไหร่ ไปหาโค้ดไดต่อละ

ลป.อยากได้กล้องตัวใหม่ แต่จะหาเงินที่หน๊ายยยย ยุนโฮ ขว้างเงินมาให้มั่งเซะ

Smiley

 

20/05/08

เนื่องจากหน้านี้มันสั้น และ เรื่องที่จะบ่นต่อไปนี้มัน ครือๆ กับชื่อซับ เพราะงั้น ไม่อัพใหม่ละกัน

ตอนนี้ได้มีเวบ โกยูโน กำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการเเล้ว ... แต่ไม่ใช่โดยฝีมือเรา ฮ่าๆ เพิ่งรู้เรื่องเมื่อคืนนี้ ก็อึ้งไปนิดหน่อย ไม่คาดคิดว่าจะมีใครคิดแปลกเหมือนที่กิฟคิดด้วย ฮ่าๆ พอมีคนเอาไปทำชื่อเวบ(ที่เคยคิดจะทำ) มันก็เลยรู้สึกแปลกเล็กน้อยถึงปานกลาง จะว่าหวงชื่อก็ใช่ ก็อุสาห์ ลงทุน ลงแรง ทำป้ายผ้าขึ้นมา ไหนจะหอบหิ้วไปประกาศศักดา ถึงคอนที่ญี่ปุ่น อยู่ดีๆ กลายไปเป็นชื่อเวบโดยใครก็ไม่รู้ไปซะงั้นแต่ก็คิดในแง่ดี อย่างที่พี่มิงค์ว่า ยังไงเค้าก็ทำเพื่อคนที่เรารักเหมือนกัน เนอะ แค่เสียดายชื่อแค่นั้นเองง่ะ คนอื่นคงไม่รู้สึกแปลกเท่าที่กิฟรู้สึก..

อย่างที่กิฟเคยบ่นๆไว้ในไดเมื่อหลายๆวันที่ผ่านมา ช่วงนี้เหมือนเป็นช่วงสับสนของชีวิต  อยากทำ แต่ก้ยังตัดสินใจไม่เด็ดขาด เรียกว่ากลัวก้ได้ว่าแล้วก็ขอบคุณสำหรับหลายๆ กำลังใจที่ฝากไว้ ทั้งคนที่รู้จัก เพิ่ง รู้จัก หรือเพียงแค่รู้จักกันผ่านตัวหนังสือ แค่กิฟได้อ่านก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกดีๆที่มีให้ มันทำให้กิฟรู้สึกดีมากขึ้นเยอะ แต่ในเรื่องของการตัดสินใจ ก็ยังไม่สามารถทำให้มันเด็ดขาดได้อยู่ดี เรื่องนี้คงให้ใครช่วยไม่ได้นอกจากตัวเอง รู้ทั้งรู้ แต่ก็ยังไม่ตัดสินใจทำอะไรซะทีล่ะนะ เวลาก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆๆๆแต่ก้ ... เห้อ แย่จังเลย จริงก้ไม่อยากเอามาบ่นอะไรในนี้เเล้วเพราะเหมือนกับว่า ได้แต่บ่นๆๆๆ แต่ลงมือทำไม่ได้ซะที แต่มันไม่ไหวจริงๆ อยากได้ที่ระบาย ขอให้ได้บ่นๆๆๆ แล้วจะพยายามตั้งหลักซะทีนะ

คงเพราะวันหยุด สอง สาม วันที่ผ่านมา ใช้เวลาอยู่กับทงบังมากเกินไป จริงๆก้ ตลอดช่วง 2 - 3 ปีที่ผ่านมา มากกว่า ชีวิตมีเเต่ทงบังตลอด จนรู้สึกว่า เพราะไม่มอง ไม่คิดถึงเรื่องอื่นเลยรึปล่าว เลยเกิดสภาวะแบบนี้ ลองมาคิดๆดูว่า ถ้ากลับมาชอบแบบที่คนปกติเค้าชอบกัน ตามข่าวดูคลิปเก็บรูปธรรมดา ไม่ต้องพยายามดิ้นรนอะไรมากนัก หัดไปสนใจอย่างอื่นบ้าง ก้คงจะดี ถ้าทำได้ แล้วก็อาจจะถึงเวลาที่ได้ทำซะที มีเรื่องมากมายที่ต้องทำตอนนี้ กิฟก็พยายามเตือนตัวเองอยู่ตลอดอ่ะนะ  แต่ก้เหมือนเดิม ทำไม่ได้ซะที เมื่อ ไหร่ ถึงจะเเก้นิสัยแบบนี้ของตัวเองได้ซะทีเนี่ย

เรื่องของเดือนหน้า  เเค่คิดก็เหนื่อยเเล้ว นอกจากงานยามาฮ่า งานทรู ทงบัง จะขึ้นเวทีเอเอฟเหมือนเอสเจปีที่เเล้วรึปล่าว เหอะๆ อย่านะไม่อยากพี่มิงค์บอกว่า งานมันไม่เล็กไปสำหรับทงบังเหรอ กิฟก้คิดว่า ทงบังน่ะใหญ่ แต่ทรูก็ไม่เล็ก ใช่มะล่า เพราะงั้น อะไรๆ มันก็เกิดขึ้นได้ แต่อย่าอะไรไปมากมาย มันเป็นเเค่ความคิดของคนฟุ้งซ่านคนนึง เอ๊ง

ลป. เข้ามาเเล้วก้ช่วยกันเลี้ยงหมีน้อยให้โตด้วยน๊า อย่าลืมเอาต้นไผ่ให้หมียุนกินด้วย

อัพเดทซิงเกิ้ลซัมเมอร์

อันนี้เอาไปแปลมาได้จะอี้ โฮก เสียเงินอีกแล้ว

แบบของเฉพาะสมาชิก

และเเบบหาซื้อได้ทั่วไป


ตัดสินใจอยู่นาน และเเล้วก้จิ้มเเบบของสมาชิกมา -- ว่าจะไม่เเล้วนะเห้อออ

 

ลป.สุดท้ายเเระท้ายสุด นุ้งเซียยยยย ทำกันได้ แอบกลุ้มใจอยู่คนเดียวเงียบๆ แต่มีออกมาให้เหนเเบบนี้ได้เเต่หวังว่ามันจะเปนเเค่เหตุการณ์สร้างกระเเสอย่างที่คิดเเค่นั้นเหอะนะ

แก้วแตก...

ยังคงประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH อยู่จ้า

 

 

 

สำหรับคนที่มีข้อสงสัยว่าสามารถใช้ได้ในเมืองไทยแล้วเหรอ ตอนนี้กิฟก็ใช้อยู่ค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร หน้าจอสวยงามดี เพียงแค่ไปปิ๊งรุ่นอื่นแค่นั้นเอง อิอิ จริงๆมือถือที่ซื้อมาจากญี่ปุ่น เกือบทุกรุ่นสามารถนำมาใช้ในเมืองไทยได้แล้วนะคะ (ใช้คู่กับซิมแปลง)

 

มาทีเ่รื่องของวันนี้....

เช้านี้มาทำงานแต่เช้า ถึงแม้รถจะติดก็ตาม เพื่อมาฟังวาจาทำร้ายจิตใจจากแม่บ้านว่า 'พี่ทำแก้วคุณกิฟแตก' โฮฮฮฮ แก้วโทโฮชินกิที่อุตสาห์หอบหิ้วข้ามน้ำข้ามทะเลกลับมาจากญี่ปุ่นจากกันไปแล้ว พยายามบอกตัวเองว่า มันก็เป็นแค่แก้วน้ำ 1 ใบ แต่ว่า มันเป็นแก้วที่กิฟไม่สามารถหาซื้อจากที่ไหนได้อีกแล้วน๊า ตอนนี้ยังโกรธแม่บ้านอยู่เลย ไม่ยอมมองหน้าด้วย ฮ่าๆๆ แม้แต่เศษเสี้ยวมันก้ไม่อยู่ให้ดูใจ ทั้งๆที่เค้าก็รู้ว่ากิฟรักแก้วใบนี้มาก ปกติจะล้างเองตลอด แค่เมื่อวานรีบกลับบ้านเลยวางเอาไว้ให้เค้าล้าง ไม่น่าเชื่อว่า เช้าวันถัดมาจะไม่ได้เห็นหน้ากันแล้วป้าปออุตสาห์เตือนว่าอย่าเอามาใช้ ฮึกๆ ก้ไม่อยากทำนิสัยเดิมๆที่ซื้อของมาแล้วไม่ยอมเอามาใข้ มันเสียของนี่นา แล้วเปนไง แก้โทโฮชินกิจากเราไปแล้ว ฮืออออ

หรือ มันคือสัญญาณเตือน อะไร มั๊ย แค้่เมื่อวานคิดว่า จะเลิกทำตัวแบบที่ผ่านๆมา น้องก้ปูทางให้เลย ยินยอมพร้อมให้เดินจากไป (เว่อเเระ) แต่ก็นะ ตอนนี้ รู้สึกปลงขึ้นเยอะแล้ว เริ่มคิดอะไรได้มากขึ้น ถ้าทำได้อย่างที่คิดมันก็คงจะดี? แต่เริ่มจาก งานวันที่ 8 นี้ โฮ ไม่อยากให้ถึงเลยยยยยยยย T0T

 

พี่ yunminlove กิฟยังไม่รู้จักชื่อพี่เลยอ่ะค่ะ เห้นแอบมาคอมเมนต์ไ้ว้หลายหน้าแล้ว ยังไม่เคยได้คุยกันเป็นจริงเ้ป็นจังซักที ถึงจะไม่เคยได้คุยกัน แต่ทุกๆคำ ทุกกำลังใจที่พี่มีให้ กิฟขอบคุณ และ ซาบซึ้งใจมากนะคะ ขอบคุณพี่มากจริงๆ หวังว่าคงจะได้คุยกันซักวันนะ ^_^

 

 

กลับบ้านแล้ว

 

ประกาศ ขายโทรศัพท์ Softbank 705SH

 

เพราะไปเจอรุ่นใหม่ที่อยากได้ ฮึกๆๆๆ ตั้งสองหมื่นแหนะทอสับบร้าไรเนี่ยT^T แต่ก้ชอบไปแล้ว เพราะงั้นถ้าใครสนใจเครื่องนี้ ทิ้งข้อความไว้ละกันนะ กลับมาที่เรื่องของเรา? อิอิ

หมียุนกลับบ้านแล้วววววววว

กลับบ้านซะที น่ารักเชียว ดูเด็กลงเยอะเลย พี่มิงค์บอกว่า ยุนเหมือนเด็กนักเรียนประถมญี่ปุ่น กิฟว่าเหมือนเด็กอนุบาลว่ะ ฮ่าๆๆ แต่น่ารักดีอ่ะ ไปทำอะไรกับผมมารึปล่าว ทำแน่ๆใช่มั๊ย น่ารักๆๆๆๆๆๆ

รายการสตาร์โชว์เมื่อคืนกลับไปไม่ทันดู แล้วก็ยังไม่ได้โหลด แต่อ่านที่อี๊แปลไว้แล้ว มันโฮก ยุนโฮฮฮฮฮฮอทำไมเปนคนแบบนี้

 ยุนโฮ – ขอพูดภาษาบ้านเกิดนะครับ....คุณภรรยา~!! (ภาษาบ้านเกิดยุนโฮ น่าจะประมาณ...อีน๊างเอ๊ย 55)  ผมรู้ว่าคุณรอผมอยู่..ผมจะรักคุณตลอดไป ช่วงเวลานี้คุณก็แค่รอผมนะ ขอให้เชื่อมั่นในตัวผม แล้วไปเชียร์ลูกเราที่งานกีฬาโรงเรียนด้วยกันล่ะ

คิดได้ไงฮะรู้มั๊ยว่ามันแย่แค่ไหน คิดได้ยังไง ไปเชียร์ลูกที่งานโรงเรียนโฮฮฮฮฮ แต่ที่ชอบมากๆ คือ 'ก็แค่รอผม' เฮ่ยมันแย่มาก แต่ที่จี๊ดหนักกว่า 'เชื่อมั่นในตัวผม' มันรู้สึกว่า ยุนพูดให้ใครมั๊ย เอาเถอะ มันเป็นสิทธิ์ของแกรนี่นะ ฮือออแต่ก้ชอบไอเดียคุณพ่อเจงๆ ชอบมากๆๆ ยุนโฮ๊

สุดท้าย เพลงซิงเกิ้ล 23 น้อง เพราะโฮกกกกกกกกกกกกกก เป็นอีกหนึ่งเพลงของโทโฮที่ฟังครั้งแรกแล้วกิฟชอบมาก ฟังวนทั้งวันเลยอ่า

 

เรียบๆ

 

อะไรเรียบ??? หุ หุ

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ผ่านไปแบบไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นมากนัก(จะตื่นเต้นอะไรมันทุกวันล่ะใช่มะ) ทงบังก็ยังหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทิ้งไว้เพียงความชีช้ำไว้ให้แฟนๆ(บางคน)แค่นั้น ย้ำตามนั้นว่าบางคน เพราะส่วนมากก็(พยายาม)คิดได้ ไม่ใส่ใจเรื่องส่วนตัว เพราะเราชอบเค้าที่ผลงาน อิอิ ว่ากันตามนั้น ส่วนตัวกิฟเองก็ชิวๆ เพราะประกาศไว้ตั้งแต่แรกเลยว่าไม่มีทางหลงเชื่อการตลาดของเอสเอ็มเด็ดขาด ส่วนเรื่องสองคนที่มีข่าวลือออกมาหนาหูว่างอน กัน ทะเลาะกัน หรือโกรธกันอะไรนั่นก็ ไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองก็ไม่อยากฟันธง แต่เท่าที่มีมาให้เห็นด้วยตานั่นมันก็น่าคิดอยู่เอาการ พี่มิงค์เห็นครั้งแรกถึงกับจิตตกกันไป ตรงกันข้ามกับกิฟที่ำีกลับรู้สึกดีที่ได้เห็นช็อตนั้น ก็มันออกจะน่ารักจะตายไป ไม่เห็นมีอะไรให้ต้องคิดมากซักกะหน่อย ก็รอว่ากลับมาคราวนี้ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นจะเป็นไปในทางไหนกัน แต่ที่แน่ๆ จู่ๆก็เงียบหายไปแบบนี้กลัวว่าลุคใหม่ที่ออกมาน่าจะเรียกเสียงโหยหวนของแฟนๆได้มากเอาการอยู่ จะมาในรูปแบบไหน ขอให้คงความเท่แบบชองยุนโฮ เวอชั่นเกาหลีไว้แล้วกันนะ ^^

ตั้งแต่รู้จักน้องๆมาชีวิตในแต่ละวันของการหายใจเข้าออกกิฟก็มีแต่เรื่องของทงบัง จนลืมวิถีชีวิตแบบคนปกติธรรมดาที่เค้าไม่ได้ป่วยแบบเราไปแล้วว่า ชีวิตแบบนั้นมันเป็นยังไง เริ่มคิดๆเรื่องนี้มาเมื่อวันหยุดยาวปลายอาทิตย์ก่อนแล้วก็เริ่มรู้สึกว่า จริงๆแล้วที่เราบ่นว่าเบื่อนักหนา เป็นเพราะเราเองไม่หากิจกรรมอื่นๆให้ชีวิตเองรึปล่าว ช่วงนี้ก็เลยถือว่าเป็นโอกาสที่ดีที่เด็กๆหายออกไปจากชีวิตชั่วคราว ข่าวคราวเงียบหาย ไม่ต้องตามกันเท่าไหร่ จะติดก็แต่ว่าพักนี้หยิบไฟล์เก่าๆมาดูบ่อยเพราะคุณน้องที่รักอยู่ในช่วงเวลาทำความรู้จักกับทงบังคุณพี่คนนี้ก็เลยต้องกลับไปทำความรู้จักอีกครั้งนึงด้วยก็เท่านั้น

วันนี้ได้โอกาส ลด ละ ตัวเองจากหน้าจอคอมชั่วคราว ลงไปนอนอ่านหนังสือเล่นข้างล่าง รับลมธรรมชาติบ้าง ที่นานๆครั้งจะได้สัมผัสซักที มีโอกาสได้หยิบ soundtrack of love ของคุณนิ้วกลมมาอ่าน หนังสือที่คุณปิ๊กซื้อและส่งมาให้ถึงที่บ้าน (บอกแล้วว่าไม่ต้องซื้อให้ไม่ฟัง-*-) ทั้งๆที่ก็ส่งมาตั้งนานนมเนแล้ว เพิ่งได้มีโอกาสหยิบมาอ่าน แล้วก็ทำให้ได้คิดว่า เราปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไร้ค่ามานานแค่ไหน ความรู้สึกแบบนี้หายไปนานแล้วเหมือนกัน ปกติกิฟเป็นคนชอบอ่าน ชอบคิด ชอบเขียน เคยบอกกับเพื่อนที่สนิทๆกันไว้ว่าซักวัน จะมีหนังสือเป็นของตัวเองให้ได้ จนปัจจุบันนี้ก้ยังไม่ได้เห็นแม้แต่เศษเสี้ยวของความเป็นไปได้ ก็ได้แต่ปล่อยให้มันเป็นแค่ฝัน คุณนิ้วกลมก็ไม่เคยทำให้ผิดหวังอีกเช่นเคย ปิดหนังสือด้วยความรู้สึกเต็มๆ อธิบายได้แค่นี้ ถ้าถามว่า อ่านจบแล้ว อย่างมีแฟนซักคนมั๊ย คำตอบก็ยังเหมือนเดิม คือ 'ไม่' แต่ถ้ามีคนที่มาทำให้เราอยากที่จะมีความรู้สึกแบบนั้นบ้างมันก็อาจจะดี ไม่จำเป็นต้องเป็นคนรักกัน แค่หนึ่งคน บนโลกใบนี้ที่จะทำให้เรารู้สึกดีที่อยู่ด้วยกัน มันก็พอแล้ว พูดถึงคุณปิ๊กขึ้นมาแล้วก็ขอขยายความซักหน่อย เพราะอ่านโน๊ตที่คุณปิ๊กแนบมากับหนังสือ แล้วก็ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า กิฟทำอะไรให้ปิ๊กมากมายขนาดไหนตั้งแต่เมื่อไหร่ ปิ๊กถึงมีคำขอบคุณให้ไม่จบสิ้น เพราะเท่าที่นึกๆดู ก็ไม่เคยทำอะไรให้ใครประทับใจมากนัก เลยจะออกเกรงใจน้องที่มักจะคิดถึงกิฟอยู่เสมอๆ เพราะกิฟเองก็ไม่ได้จะมีนิสัยอ่อนโยนอะไรซักเท่าไหร่ อ่อนที่อารมณ์ ความคิด แต่การกระทำแข็งๆก็ทำให้หลายคนเสียความรู้สึกมานักต่อนักแล้ว เพราะเป็นคนแบบนี้เอง ถึงคบใครไม่ค่อยได้ เลยต้องอยู่กับตัวเองอย่างทุกวันนี้ ยิ่งพอมีคนมาทำดีด้วย มันกลับกลายเป็นทำให้รู้สึกผิดไปซะอย่างนั้น ว่าตอบแทนความรู้ิสึกใครไม่ค่อยได้ดี เอาเป็นว่าถ้าปิ๊กได้มาอ่าน ก็ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ กับความรู้สึกดีๆที่ปิ๊กมีให้พี่คนนี้เสมอมา^^ พี่อาจจะตอบรับความรู้สึกใึครไม่ค่อยเก่ง แต่ทุกการกระทำที่ส่งมา พี่รับรู้และซึ้งใจเสมอนะ

เมื่อคืนเป็นวันที่ดูเอเอฟไม่สนุกเอาซะเลย ปีนี้มันไ่ม่สนุก หรือเพราะยังเพิ่งเริ่ม วีคแรก แนนออก เสียดาย วีคนี้ เบนซ์ออกก็เสียดาย ว่าจะเชียร์น้องรอน แต่ชักไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่ รอดูวีคหน้าอีกครั้งถ้ายังไม่สนุกก็จะเลิกดูแล้วก